Na 38 jaar kent Manfred de Botlek Terminal van Liquin als weinig anderen. Hij begon als operator in de truckbelading, werkte jarenlang in verschillende operationele functies en was onder meer teamleider. Sinds twee jaar zet hij al die praktijkervaring in als Medewerker Projecten. “Ik kijk met een operationeel oog naar nieuwe projecten en aanpassingen. Werkt het straks echt? Is het veilig? En kunnen de mensen buiten er goed mee uit de voeten?”
De schakel tussen plan en praktijk
Een nieuw laadstation, aangepaste leidingsystemen, nieuwe pompen of een installatie die na onderhoudswerkzaamheden weer in gebruik wordt genomen: Manfred is bij uiteenlopende projecten betrokken. “Een ontwerp kan er op papier heel goed uitzien, maar buiten moet het ook praktisch zijn. Kun je overal goed bij? Is er voldoende ruimte om veilig te werken? En is het logisch voor de operatie? Dat zijn de vragen waar ik naar kijk.”
Daarbij werkt hij aan meerdere projecten tegelijk. Meestal lopen er tussen de vier en acht, van grote nieuwbouwprojecten tot kleinere aanpassingen aan bestaande installaties. Sommige zitten nog in de ontwerpfase, terwijl andere bijna kunnen worden opgeleverd.
Eerst kijken, dan vragen stellen
Een project begint vaak vanuit een commerciële wens of een operationele behoefte. Daarna brengen verschillende specialisten in kaart wat ervoor nodig is. Manfred sluit aan zodra de eerste plannen vorm krijgen. “Ik krijg bijvoorbeeld een ontwerp of een 3D-tekening en kijk hoe dat buiten uitpakt. Soms zie je meteen dat onderdelen te dicht op elkaar staan of dat onderhoud lastig wordt. Dan geef ik dat aan en zoeken we samen naar een betere oplossing.”
Manfred beslist dat niet alleen. Hij legt plannen ook voor aan de operators die straks met de installatie werken.
“Uiteindelijk moeten de mensen buiten ermee aan de slag. Je moet dus niet alleen zelf kijken, maar juist ook vragen: hoe zien jullie dit? Werkt dit volgens jullie?”
Die wisselwerking vindt hij belangrijk. Ervaren collega’s kennen de terminal door en door, terwijl nieuwe medewerkers soms met een frisse oplossing komen. “Ik vind het leuk om mijn kennis over te dragen. Maar jonge collega’s hebben ook nieuwe inzichten. Daar leer ik zelf weer van.”
De diepte in
Een groot deel van zijn werk bestaat uit informatie verzamelen en oplossingen onderzoeken. Juist dat maakt de functie voor Manfred interessant. Voor een nieuw laadstation onderzocht hij bijvoorbeeld welke afmetingen de weegbruggen moeten krijgen. Tankwagons verschillen in lengte, gewicht en inhoud. Bovendien moet een installatie niet alleen geschikt zijn voor de wagons van vandaag, maar ook voor toekomstige ontwikkelingen.
“Dan ga je echt de diepte in. Welke wagons rijden er? Hoe lang zijn ze? Welke gewichten kunnen ze vervoeren? En wat verwachten we in de toekomst? Je zoekt alles uit, tekent mogelijkheden op schaal in en bespreekt daarna wat technisch en praktisch haalbaar is.”
Dat puzzelwerk geeft hem energie. “Ik vind het leuk als iets nog niet helemaal duidelijk is. Hoe zit het precies en hoe kunnen we het oplossen? Als je daar vervolgens echt iets mee kunt verbeteren, heb je een mooie bijdrage geleverd.”
Veiligheid vanaf het eerste ontwerp
Veiligheid loopt als een rode draad door alle projecten. Manfred neemt regelmatig deel aan HAZOP-studies, waarin mogelijke risico’s van een installatie stap voor stap worden besproken. “Veiligheid moet vanaf het begin in een ontwerp zitten. Niet pas als iets al gebouwd is. Je kijkt bijvoorbeeld of mensen veilig bij onderdelen kunnen komen en of installaties goed te bedienen en te onderhouden zijn.”
Ook bij de oplevering speelt hij een belangrijke rol. Tijdens een afname controleert het team of alles volgens afspraak is gebouwd en naar behoren werkt. Pas daarna kan de installatie in bedrijf.
“Je kijkt buiten of iets veilig gemonteerd en geplaatst is. Daarna testen we of het doet wat het moet doen. Als we tijdens het commissionen iets tegenkomen, lossen we dat eerst op. Het geeft juist voldoening als je een afwijking op tijd ziet. Dan voorkom je dat het later een probleem wordt.”
Een werkdag vol overleg en afwisseling
Manfred begint zijn dag meestal tussen 7.00 en 7.30 uur en werkt tot ongeveer 16.00 uur. Hij woont in Barendrecht en pakt ook graag de fiets naar de terminal. Een vaste dagindeling heeft hij niet. Het ene moment bespreekt hij een ontwerp met Projecten en Maintenance, het volgende moment loopt hij buiten mee met een afname. “Het leukste is dat je met veel verschillende mensen werkt. Je hebt allerlei contacten en bent steeds met iets anders bezig.”
De kortere lijnen sinds de start van Liquin helpen daarbij. “De besluitvorming gaat sneller. Als je een goed en duidelijk voorstel hebt, kan er ook snel een besluit worden genomen. Dat werkt prettig.”
Aanpakken en doorvragen
Wat moet een goede Medewerker Projecten volgens Manfred kunnen? Een brede operationele basis helpt, maar minstens zo belangrijk zijn nieuwsgierigheid, communicatie en initiatief. “Je moet van veel onderwerpen een beetje weten en begrijpen hoe de operatie werkt. Daarnaast moet je met verschillende mensen kunnen schakelen. Je moet benaderbaar zijn en goed luisteren.”
Ook oplossingsgericht denken is essentieel. Als plan A niet werkt, moet je op zoek naar plan B. “Je moet niet gaan zitten afwachten. Pak de telefoon, loop bij iemand langs en stel je vraag.” Die directe aanpak past volgens hem goed bij Liquin. “Het is hier toch een beetje Rotterdams: aanpakken en doorgaan. Als iets niet lukt, zoek je uit hoe het wel kan.”
Manfred rijdt vooral tevreden naar huis wanneer een project verder is gekomen of wanneer een lastig vraagstuk is opgelost. Maar ook het vinden van een afwijking kan een goed gevoel geven. “Als iets bij een afname nog niet goed is, is dat natuurlijk jammer. Maar als wij het op dat moment zien, kunnen we er nog iets aan doen. Dat is beter dan wanneer het later terugkomt en iemand vraagt waarom we het niet hebben opgemerkt.”
